Electroclash Polska » tiga

Z uchem przy ścianie – Justice – On’n'On

Michał Wojdyło — Fri, 13 Jan 2012 15:52:30 +0000

Chyba jeszcze nie ochłonęliśmy po wczorajszej euforii wywołanej ogłoszeniem Justice jako jednych z głównych headlinerów tegorocznego Openera, a dzisiaj do sieci trafiła zapowiedź nadchodzącego wielkimi krokami singla On’n’On promującego najnowszy album.
Dla szczęśliwych posiadaczy konta na iTunes Ed Banger udostępnił cały singiel do odsłuchu (http://itunesa.pple.com/gb/preorder/onnon-remixes/id493344131), ci mniej szczęśliwi muszą się uraczyć remixami Tigi, Brodinskiego i zapowiedzią Erola Alkana.
Cały singiel On’n’On wraz z klipem ukaże się 27 dnia stycznia oczywiście nakładem Ed Banger Rec.

1             On’n'On
2             On’n'On (Ruined By Rick Rubin)
3             Canon (Erol Alkan Remix)
4             Canon (Tiga Remix)
5             On’n'On (Brodinski Remix)
6             On’n'On (Video Village Remix)

Justice – On’n'On (Brodinski Remix) by ProxyChen Justice – Canon (Erol Alkan’s Extended Rework) PREVIEW by Erol Alkan
http://soundcloud.com/edbangerrecords/canon-tiga-rmx/s-tT0tM

Tiga – Ciao!

kubus_puchatek — Mon, 27 Apr 2009 13:10:15 +0000

Nowa płyta Tigi to chyba najbardziej oczekiwany album tego roku. Dla Kanadyjczyka może być to niekoniecznie dobra wiadomość, zważywszy na fakt, że wraz z oczekiwaniami rosną także wymagania odbiorców. Jedni chcieli kopiących poślady parkietowych killerów, inni woleli posłuchać wokaliz rodem z Sexora. Tiga umiejętnie pożenił obie te zachcianki, przez co liczba zawiedzionych słuchaczy Ciao! będzie zapewne mieściła się gdzieś w granicy błędu statystycznego.

Czasami najlepszym sposobem na załatwienie sprawy jest skrzyknięcie paru kumpli i spuszczenie porządnego łomotu komu trzeba. Tiga, choć na kozaka raczej nie wygląda, ekipę zebrał niekulawą. Nazwiska takie jak bracia Dewaelle, James Murphy i Gonzales gwarantują najwyższy poziom łomotania bębenków w uszach. Gdybym miał wymienić najlepsze kawałki na płycie, musiałbym w tym miejscu wkleić całą playlistę. Z tak dużego natężenia producenckich talentów po prostu nie mogło powstać nic przeciętnego.

Oczywiście mimo wszystko trzeba trochę popastwić się nad faktem, że Ciao! jest drugą płytą Tigi. W związku z tym pytanie o to, czy producent zaliczył progres, nasuwa się samo. Odpowiedź również. Tiga wreszcie odnalazł złoty środek pomiędzy muzyką klubową, a łatwo wpadającymi w ucho piosenkami. Oczywiście nigdy nie dowiemy się na ile pomogli mu w tym co-producenci nowego albumu, ale kierunek, który obrał od momentami hardcorowego Sexora do łagodnych kompozycji na Ciao! jest więcej, niż słuszny.

Utwory takie jak Love Don’t Dance Here Anymore, Overtime i Beep Beep Beep zapewne już na kilka dni po premierze płyty zyskają miano „kultowych”. W międzyczasie dzięki Shoes powstanie nowa moda rzucania w dj’a butami w ramach aprobaty. Klubowe toalety opustoszeją, gdyż narkotykowi amatorzy będą woleli odkrywać nowe stany umysłu przy Mind Dimension. Mieszkańcy zamkniętych, elitarnych osiedli pokochają Luxury, a młodzież uzna, że każdy czas jest dobry na Sex O’Clock.

Słowem: każdy z Was w końcu powie ciao! całej swojej playliście, nie mogąc oderwać uszu od nowego albumi Tigi, będącego już teraz jednym z głównych faworytów do miana płyty roku.

2009 // Different Recordings

Ocena: 9,5/10

01. Beep Beep Beep (ft. Soulwax)
02. Mind Dimension (ft. Jori Hulkkonen)
03. Shoes (ft. Soulwax & Gonzales)
04. What You Need (ft. Soulwax, vocals: Jake Shears)
05. Luxury (ft. Gonzales)
06. Sex O’Clock (ft. James Murphy)
07. Overtime (ft. Soulwax)
08. Turn The Night On (ft. Gonzales)
09. Speak, Memory (with Jasper Dahlback and Phillipe Zdar)
10. Gentle Giant (ft. James Murphy)
11. Love Don’t Dance Here Anymore (ft. Soulwax)

A jaka jest Twoja ocena płyty?

Co artysta chciał przez to powiedzieć, czyli Tiga o Ciao!

vira — Mon, 27 Apr 2009 02:48:53 +0000

Macie ochotę na Tigę w roli narratora? Artysta nagrał prawie godzinny materiał opowiadający o jego najnowszym dziele Ciao!, którego premiera zresztą już dzisiaj.
Tiga James Suzin nawija o swoich współpracownikach, o okolicznościach powstawania „ciała”, sprzedaje przeróżne ciekawostki i częstuje jeszcze niedoinformowanych nowym materiałem.
Na koniec dostajemy 15-minutową rozmowę telefoniczną z jednym z producentów płyty, Gonzalesem. Mimo, że panowie przez cały czas jej trwania panowie liżą się po wiadomo-czym, jest sympatycznie. Bo jak można nie lubić Gonzo.
Całość do ściągnięcia stąd. Warto!

Dobry set nie jest zły – Tiga – Essential Mix (BBC Radio 1)

kubus_puchatek — Mon, 20 Apr 2009 17:49:39 +0000

Dla niecierpliwie wypatrujących Ciao! serwujemy przystawkę w postaci seta nagranego dla słynnej na cały wszechświat audycji Pete Tong’a w BBC Radio 1. Set zawiera kilka utworów z nowej płyty Tigi w innych niż na albumie aranżacjach.

ssij
mirror

Tiga

Hardy — Thu, 16 Apr 2009 22:46:34 +0000

Tiga, a właściwie Tiga James Sontag urodził się w 1974 roku w Montrealu. Jest światowej sławy dj’em i producentem muzycznym, którego muzyka łączy w sobie elementy electro, housu, minimalu oraz szeroko rozumianej elektroniki. Do tej miał okazję grać na ponad 1000 imprezach na całym świecie. O wszystkich miejscach gdzie do tej pory występował mówi, że ”to jest jak bycie kulturalnym dyplomatą”. W Polsce mieliśmy go okazję zobaczyć m. in. w 2006 roku, kiedy to obok Mylo czy Fischerspoonera był gwiazdą imprezy Nokia Trends oraz na późniejszym występie w warszawskim Klubie 55. W 2007 roku mogliśmy kupić t-shirty jego autorstwa pod marką H&M, z których sprzedaży dochód przeznaczony został na walkę z AIDS.

W 1990 roku Tiga niezadowolony z rozwoju montrealskiej sceny klubowej postanowił osobiście się w nią zaangażować. Jak sam mówi, był to szalony czas innowacji i wygłodniałej seksualnej ambicji, którą zakończył narodzinami w 1993 roku imprezy Solstice mającej miejsce w Montreal’s Contemporary Art Museum. Był pierwszym niespełna dwudziestolatkiem w Kanadzie, który podjął się organizacji muzycznego eventu na krajową skalę. Jego kolejnymi krokami w nadaniu klubowego rytmu Montrealowi było zorganizowanie występu Moby’ego, ówczesnej gwiazdy rave’u oraz zaproszenie wielu dj’ów grających pod szyldem techno. Tiga wprowadził muzykę elektroniczną na ulice Montrealu, swoje talenty muzyczne wykorzystał będąc właścicielem jednego z bardziej znanych klubów stolicy Kanady – Sony. Był także częstym gościem stacji radiowej Uniwersytetu Montreal, gdzie miał własną audycję. Mimo, że uczestniczył w tych projektach, nadal chciał wprowadzać w życie swoje muzyczne aspiracje. Założył sklep muzyczny a następnie widząc obojętność miejskich ośrodków wobec muzyki i biedy, sale, które wynajmował przeznaczył na potrzeby projektu nauki tańca dla ludzi bezdomnych.

W 1998 roku Tiga poczuł, że suma jego doświadczeń pozwoli mu na wprowadzenie na rynek własnej wytwórni płytowej, która pozwoli mu wydawać jego autorskie pomysły. Razem z Dj Markiem Dillonem powołali do życia label Turbo, który szybko stała się czołową oficyną wydawniczą. Pod jej szyldem ukazała się seria Montreal Mix Sessions autorstwa Tigi i Dillona, natomiast sam Tiga jest autorem znakomicie przyjętej kompilacji American Gigolos – czyli jego ulubionych utworów wybranych z labelu DJ Hella. Turbo wydaje produkcje ponad 25 artystów, dostarczając 10 do 15 nowości rocznie. Tiga o Turbo: Założyłem wytwórnię, abym miał gdzie wydać swoją pierwszą płytę i pracować nad muzyką, którą naprawdę kocham. 10 lat po tym fakcie, praktycznie nic sie nie zmieniło. Mam nadzieję, że nadal czerpiecie przyjemność z rzeczy, które Wam dostarczamy.

No i mamy rok 2001, kiedy to razem z Jori Hulkonenem jako Tiga&Zyntherius wydali debiutancki singiel Sunglasses At Night, który był przełomem w twórczości Tigi. Utwór będący przeróbką utworu Corey’a Hart’a z 1984 roku, został świetnie przyjęty zarówno na parkietach jak i przez stacje muzyczne. Utwór sprzedał się w nakładzie ponad 200 tys. egzemplarzy na całym świecie, przez długi czas był obecny na czołowych miejscach niemieckich i brytyjskich list przebojów. Talent Tigi dostrzegł właściciel International Deejay Gigolo – Dj Hell, który zaproponował mu współpracę.

Kolejne lata mijały pod znakiem owocnej twórczości Kanadyjczyka. Tiga będąc już znanym i lubianym dj’em został zaproszony przez label !K7 do nagrania ekskluzywnej kompilacji Dj Kicks. Tak więc w 2002 roku rynek otrzynał dawkę brzmień pod nazwą Dj Kicks: Tiga, na której znalazł się kolejny hit – wersja electro przeboju Nelly’ego „Hot in Here”. Jednocześnie wraz ze zdolnym montrealskim producentem Mateo Murphym stworzyli projekt TGV, którego produkcje były bardziej techniczne niż solowe dokonania Tigi. Kolejnymi dobrze przyjętymi produkcjami były single: Pleasure from the Bass (2004), You gonna want me(2005), 3 weeks (2006). Swój pierwszy album Tiga wydał w 2006 roku, nazywając go Sexor. W międzyczasie został autorem licznych remixów utworów takich gwiazd jak: Depeche Mode, Cabaret Voltaire, Telepopmusik, Felix da Housecat, Danni Minogue, Kid Alex, Peaches, Scissor Sisters, Junior Jack, Mylo czy LCD SoundSystem Do pracy nad swoim drugim LP Ciao! zaprosił szwedzkiego producenta Jespera Dahlbacka oraz Soulwax, w efekcie czego album zostanie zapewne okrzykinięty jednym z najlepszych, które ukazały się w 2009 roku.

Tiga zapytany, co uważa za kluczowy krok w uzyskaniu sukcesu, krótko ucina: Sukces to długi i stopniowy proces.

Dyskografia:

LP:

2006 – Sexor

2009Ciao!

Dj Mixes:

1998 – Live: Montreal Mix Sessions

2002 – DJ Kicks: Tiga

Soulwax – Part Of The Weekend Never Dies

kubus_puchatek — Wed, 12 Nov 2008 09:46:19 +0000

Czegoś takiego jeszcze nie przeżyłem i właściwie dziwię się, że to przeżyłem. To była najlepsza impreza jaką w życiu miałem, siedząc na kanapie przed telewizorem. Wszystko to dzięki nowemu, a właściwie nowatorskiemu wydawnictwu grupy Soulwax.

Widzieliśmy już koncerty nakręcone 120 kamerami. Teraz mamy 120 koncertów nakręconych jedną kamerą. Reżyser Saam Farahmand, znany m.in. z produkcji teledysków dla Klaxons, M.I.A, Simian Mobile Disco, przemierzył z Soulwax cały śwat, rejestrując ich życie, chaos, muzykę, kobiety, narkotyki, fanów. Słowem – świat wg Soulwax i braci Dewaele. Powstał z tego dokument, który w czasem zabawny, czasem nostalgiczny, a czasem dość hardcorowy sposób pokazuje nam od wewnątrz ich koncertową rzeczywistość.

Całość jest bardzo dynamicznie zmontowana. Muzyka i obraz żyją w totalnej symbiozie, nawzajem się uzupełniając. Dodatkowym smaczkiem są wywiady m.in. z Justice, Peaches, LCD, Klaxons, Digitalism i Tigą, którego metafory prześcigają dokonania niejednego wieszcza.

Na płycie DVD znajduje się również zapis koncertu „Nite Versions” z londyńskiego klubu „Fabric”. W sensie: dźwięk jest z koncertu w londyńskim klubie „Fabric”, bo to, co zobaczycie, przyprawi Was o zaniki świadomości. Jest to godzinna wizualizacja złożona z kilkusekundowych urywek wspomnianych 120 koncertów. Obraz jest perfekcyjnie dopasowany do dźwięku, przez co w pewnym momencie można się zapomnieć, myśląc że to właściwie jeden i ten sam koncert. Piękna robota!

Druga płyta, tym razem audio, to zapis ze wspomnianego koncertu w „Fabric”. Generalnie nigdy nie pałałem żadnym z pozytywnych uczuć do wydawnictw typu „live cd”. Po prostu źle się takich słucha, bo nie wiadomo, czy skupiać się na muzyce, czy na fanach, którzy tą muzykę zagłuszają, czy może silić się na poczucie tamtejszej atmosfery. W tym przypadku jest to zupełnie inna jazda. Dźwięk jest czysty, fani są, ale się nie narzucają i w ogóle po 14 razach się nie nudzi.

Na koniec nie wypada napisać niczego innego, niż tego, że dzięki Soulwax i „Part Of The Weekend Never Dies” przeżyłem najlepsze 3 godziny mojego życia. Dziękuję.

2008 // [PIAS] Recordings

Ocena: 100/10

A jaka jest Twoja ocena płyty?

Tiga – Sexor

draq — Wed, 08 Nov 2006 16:40:05 +0000

SEXOR to, długo wyczekiwany przez fanów, pierwszy solowy album kanadyjskiego dja i producenta. Długo wyczekiwany, ponieważ w środowisku klubowym oraz electroclashowym Tigę już dawno znaliśmy, m.in. ze super przeboju Sunglasses At Night oraz ze świetnej prestiżowej kompilacji DJ Kicks. W 2004 singiel Pleasure for the Bass królował na parkiecie i od tamtej pory tylko przedłużała się już data wydania solowego albumu. W końcu się udało, jest co prawda 2006 rok, więc część kompozycji powinna się zestarzeć, ale przecież zdążyliśmy już przywyknąć do tego, że Tiga nie jest artystą jednej dekady.

Traktując płytkę jako całość, można pozornie stracić poczucie jej przebojowości. Zdecydowanie nie jest to koncept album, gdzie kawałek po kawałku jesteśmy wprowadzani w wielkie artystyczne dzieło. Sexor, pomimo pozornego przemieszania wolnych utworów z przebojami, jest „tylko” świetnym zbiorem parkietowych hiciorów.

Płytkę otwiera intro Welcome to Planet Sexor, i nieistotne już kim czy czym jest tytułowe „Sexor”. Sam artysta w wywiadach wspomina o wielu swoich osobowościach itd. jednak wolę ten temat pozostawić filozofom. Skupmy się na muzyce, bo to jest najważniejsze.

Szybko wskakujemy w pogodny, słoneczny numer (Far From) Home. Numer, który może reprezentować całą resztę płyty, oszczędny bit, oszczędne instrumentarium, świetne melodie. Uroku i plastyki dodaje teledysk, gdzie Tiga tańczącym krokiem przemierza bajkową ulicę, a ptaki na liniach energetycznych układają się niczym nutki na pięciolinii. Infantylne? Słodkie? Na pewno. Twardzieli odsyłam do kawałka nr 11, który jest wersję speed. I właśnie ta szybsza wersja to jest to czego oczekuję, podbita energią, bitem… mniam :)

Później mamy super przebój You Gonna Want Me, z charakterystycznym vocalem pana Jake’a Shears ze Scissor Sisters. Jest to jeden z lepszych numerów na płycie, dzisiaj już kawałek obowiązkowy na parkietach, genialny w swojej prostocie. Nie ma się co rozwodzić, ten numer od początku był gwarantowanym przebojem. Zachęcam również do obejrzenia teledysku, gdyż bije z niego świetna energia i stanowi idealne dopełnienie do warstwy muzycznej.

Już mniej przebojowy, choć bardzo przyjemny numer następny High School mimo melodii wpadającej w ucho, ginie wśród następnych super hiciorów znanych z klubów: wspomniany już przeze mnie przegenialny elektryczny Pleasure from the Bass, oraz równie dobry Louder Than a Bomb (cover Public Enemy). Oba numery są świetne, jednak przy tym pierwszym naprawdę trudno ustać w miejscu :)

Warto zwrócić uwagę, że poza coverem Louder Than a Bomb, mamy także dwa inne covery: Down in It z repertuaru Nine Inch Nails, oraz Burning Down the House Talking Heads. Gdyby nie to, że jestem fanem NIN na down In it nie zwróciłbym nigdy uwagi. Wyszła pusta, nudna balladka. Artysta sam mówi, że ten kawałek nagrał w niecałą godzinkę i miał być to hołd dla Trenta Reznora, lidera NIN, którego Tiga bardzo ceni i od zawsze chciał nagrać jakiś jego cover. Moim zdaniem mógł poświęcić trochę więcej czasu i zrobić coś bardziej skocznego, jak np. to co zrobił z numerem Talking Heads. Burning Down The House w wykonaniu Tigi zyskuje naprawdę nową jakość i na pewno można śmiało go postawić koło czołowych numerów z Sexora.

3 Weeks oraz Brothers to konsekwentnie utrzymywanie wypracowanej stylistyki (zdecydowany energetyczny acz oszczędny bit, wyrazisty bass spora melodyjność). Brakuje w tych kawałkach trochę przebojowości rodem z You Gonna Want Me, ale nie oznacza to, że te numery są złe. Po prostu trochę pozornie niesłusznie bledną przy pozostałych megahiciorach. Ciekawym eksperymentem okazał się Good as Gold, z którego za sprawą charakterystycznych vocali bije coś orientalnego, coś nowego, czego u Tigi jeszcze nie było.

Podsumowując, Sexor to bardzo dobry zbiór świetnych numerów, z których połowę można śmiało wrzucać na parkiet. Słuchając płytki w całości, przebojowość pozornie znika, wydaje nam się, że mamy do czynienia z klimatycznym dobrze wyprodukowanym kawałkiem electroclashu. Pomimo podobieństw aranżacyjnych płytka jest bardzo różnorodna i ciekawa, a patrząc na dokonania sceny klubowej, Sexor prezentuje się świetnie i znacznie się wybija ponad innych z tego gatunku. Zobaczymy co przyniesie rok 2007, czy Tiga pójdzie w ślady techno, które ostatnio zdarza mu się popełniać jako DJ, czy wróci do przebojowości i melodyjności starego dobrego electroclashu.

2006 // Different

Ocena: 9/10

01. Welcome to Planet Sexor
02. (Far From) Home
03. You Gonna Want Me
04. High School/Jamaican Boa
05. Louder Than a Bomb
06. Pleasure from the Bass
07. Who’s That
08. Down in It
09. Ballad of Sexor
10. Good as Gold/Flexible Skulls
11. (Far From) Home (The Speed of Sexor Reprise)
12. Burning Down the House
13. 3 Weeks
14. Brothers/Sir Sir Sir

A jaka jest Twoja ocena płyty?