Electroclash Polska » chew lips

Chew Lips – Unicorn

KiTech — Sat, 20 Feb 2010 17:31:02 +0000

Przez ostatni rok trójka londyńczyków z Chew Lips powoli i niepostrzeżenie, ale z godną podziwu wytrwałością pięła się po kolejnych szczebelkach prowadzących do sławy. Zaczynając, jak większość tego typu zespołów, od muzycznych blogów i kłującego w oczy brzydotą profilu na MySpace, w styczniu 2009 zaatakowali surowym popem singla Solo, wydanym w legendarnej już francuskiej wytwórni Kitsuné. Okazało się, że publiczność tak polubiła muzykę trio, że kilka miesięcy później Kitsuné wydało kolejny singiel – zaraźliwy electroclashowy hit Salt Air, któremu można przypisać zasługę rekrutacji największej ilości fanów. Z tej pozycji już nie było daleko do wydania debiutanckiego albumu – Unicorn, promowany długo przed wyjściem na światło dzienne przez single Seven i Slick, to kompaktowy i bardzo spójny materiał.

Chew Lips zdecydowali się na bardzo odważny krok, a mianowicie nie zamieścili na płycie dwóch kawałków, które tak naprawdę wywindowały ich na szczyt (rzeczone Solo i Salt Air). O tym, czy ta ryzykowna sztuczka była uzasadniona można przekonać się dopiero po głębszej analizie albumu. Wokalistka Tigs oraz multiintrumentaliści Will Sanderson i James Watkins zdecydowanie mają co pokazać światu, mimo krzywdzących porównań do Little Boots i La Roux, które z uporem maniaka pojawiają się w każdym artykule ich dotyczącym. Ich elektroniczny avant-pop, bliższy raczej ich starszym kolegom z Shy Child, intryguje oszczędnym brzmieniem i bardzo charakterystycznym głosem Tigs, która najwyraźniej wywodzi się z tradycji zadziornych pań takich jak VV z The Kills lub Karen O (Yeah Yeah Yeahs). Krótkie i treściwe utwory ożywione dużymi zastrzykami 8-bitowej elektroniki układają się w sensowny zestaw muzyki niezbyt wymagającej, a jednak pulsującej jakimś podskórnym niepokojem. Po enigmatycznym początku w postaci Eight wchodzi pełną parą rozbzyczany Play Together (notabene – kolejny singiel), który uwodzi zmienną dynamiką i świetnym tekstem. Charyzma i łatwość z jaką wokalistka lawiruje pomiędzy dźwiękami zasługują na uznanie, szczególnie, że w dodatku jest ona obdarzona głęboką barwą głosu, dzięki czemu trudno pomylić ją z kimkolwiek innym. Chew Lips zdecydowanie lepiej sprawdzają się w żywszych kawałkach, w które potrafią upakować mnóstwo ciekawych pomysłów melodycznych. Napędzany crunkowym rytmem Slick, prościutki, lecz efektowny Toro, czy marszowy Seven to zdecydowanie najciekawsze momenty na płycie.

Nie jest jednak tak różowo, jak mogłoby się wydawać. Jest tutaj kilka utworów, których nie można nazwać inaczej jak przeciętniakami. Są jak zdolni, ale leniwi uczniowie, którzy nie wykorzystali swojego potencjału – obok nudnego Karen, rozwlekłego (mimo, że trwa tylko trochę ponad 2 minuty) Piano Song czy amorficznie snującego się Gold Key przechodzi się raczej obojętnie. Na nieszczęście na tak krótkiej liście obecności, trzy zapychacze tworzą już prawie 1/3 całości, co nie pomaga w słuchaniu wydającego się na początku świetnie przemyślanym zestawem piosenek albumu. I tutaj zdecydowanie przydałyby się wspomniane wcześniej Solo i hicior Salt Air (który, wzięty na warsztat przez Two Door Cinema Club, stał się jednym z najlepszych zeszłorocznych remiksów). Wychodzi więc na to, że chcąc zaskoczyć krytyków i fanów nieszablonowym wyborem utworów na album Chew Lips niejako strzelili sobie sami w stopę.

Jeśli jednak zignorujemy nie do końca udane kawałki, a damy się ponieść elektronicznym opowieściom Tigs w pozostałych przypadkach, to londyńczycy zdecydowanie bronią się na dzisiejszej niezbyt ceniącej oryginalność arenie muzycznej. Poprzednie single radzę ściągnąć/kupić na własną rękę i potraktować je jako zaskakująco dobre bonus tracki – w ten sposób Chew Lips nie będą musieli martwić się o swój głupi przypływ zuchwałości, który, mimo wszystko, trochę zepsuł ich debiutancki album.

2010 // Kitsuné

Ocena: 7/10

01. Eight
02. Play Together
03. Slick
04. Karen
05. Too Much Talking
06. Toro
07. Seven
08. Two Hands
09. Gold Key
10. Piano Song

Video na niedzielę – Chew Lips – Seven

KiTech — Sun, 07 Feb 2010 21:30:23 +0000

Przyznaj się, Ty też kiedyś spędziłeś/spędziłaś w sklepie albo czyimś obrzydliwie nowoczesnym biurze wyjątkowy i niezapomniany czas bawiąc się tą genialną w swej prostocie zabawką. Szybka z pleksi, a za nią pole ruchomych gwoździków, w których można odcisnąć jakikolwiek kształt (byleby, oczywiście, mieścił się w rozmiarówce). Londyńskie trio Chew Lips, wschodzące gwiazdy brytyjskiego electropopu najwyraźniej też w swoim czasie dostali fioła na wpasowywanie w ten szacowny instrument mniej lub bardziej cenzuralnych elementów swojego ciała, czego bardzo malowniczo dowodzi wideoklip do Seven, utworu, który rozdają za darmo na swojej stronie.

Porównywani nierzadko (i całe szczęście zupełnie bezpodstawnie) z Little Boots i La Roux londyńczycy tworzą oszczędny brzmieniowo, ozdobiony nieprzeciętnym głosem wokalistki Tigs avant-pop. Właśnie wydali swój debiutancki album pod tytułem Unicorn, który na pewno miło będzie wpychało się pomiędzy gwoździki, a niektórzy może nawet trafią nim do odtwarzacza.

Kitsune Maison 7

kubus_puchatek — Sun, 26 Jul 2009 17:50:22 +0000

Przyjemność ze słuchania składanki odczuwa się bynajmniej nie wtedy, gdy znajduje się na niej kilkanaście super singli, z których jeden przekrzykuje drugi. Ideałem jest płyta złożona z utworów czasem nawet skrajnie różnych wykonawców, ale za to po przesłuchaniu której pozostaje wrażenie, jakby skomponował ją jeden człowiek. W praktyce oznacza to, że pewien rytm i konsekwencja utrzymane są od pierwszego do ostatniego taktu.

Sztuki tej (wreszcie) dokonało Kitsune. Mimo, że mamy tu mieszankę synth-popu, electro, chill-out’u, techno, indie rocka i starego dobrego popu, odnosi się wrażenie, że wszystkie te gatunki współgrają ze sobą, jak nigdy. Co jest tego przyczyną? Zapewne genialny gust szefów Kitsune, którzy po dość zachowawczej „szóstce” odważyli się wyjść poza schemat „wytwórni wydającej tylko indie-electro”, za co przynajmniej do czasu „ósemki” mają u mnie bezdyskusyjny szacun.

Oprócz gatunków muzycznych, na „siódemce” zgrabnie wymieszane jest również doświadczenie twórców. Świeżynki, tj. Two Door Cinema Club, Chew Lips, czy Chateau Marmont, stają ramię w ramię ze stałymi bywalcami przesterów, jak na przykład autoKratz i Phoenix. Większej różnicy między jednymi, a drugimi, oprócz konieczności wykucia na pamięć nazwy nowej kapeli, również nie uświadczycie. Wszyscy bowiem grają w jednej lidze o nazwie Kitsune, która może być śmiało uznawana za ekstraklasę w skali światowej.

Nie będę pisał nic na temat tego, który utwór podoba mi się mniej, a który bardziej. Każdy z Was bowiem sam znajdzie na płycie coś, w czym się zakocha, jak i coś, na co najchętniej napuściłby swoich kumpli. Dlatego zamiast słów, przechodzę do czynów i na Wikipedii pod hasłem „składanka”, jako wzorzec do naśladowania umieszczę Kitsune Maison 7. The lucky one.

2009 // Kitsune

Ocena: 9/10

01. Two Door Cinema Club – Something Good Can Work
02. We Have Band – Time After Time
03. Phoenix – Lisztomania (Classixx Version)
04. Crystal Fighters – Xtatic Truth
05. The Golden Filter – Favourite Things
06. La Roux – In For The Kill (Lifelike Remix)
07. Beni – Fringe Element (Short Like Me Edit)
08. AutoKratz – Always More (Yuksek Remix)
09. 80 Kidz – Miss Mars
10. James Yuill – This Sweet Love (Prins Thomas Sneaky Edit)
11. Men – Make It Reverse
12. Chew Lips – Solo
13. Chateau Marmont – Beagle
14. Heartsrevolution – Untitled
15. Delphic – Counterpoint (Delphic’ En Route Mix)
16. Encore – Untitled
17. Maybb – Touring In Ny (Short Tour Edit)
18. Renaissance Man – Rythym
19. Tanlines – Bejan

Muzyczna zapowiedź „Kitsune Maison 7″

kubus_puchatek — Thu, 14 May 2009 09:47:52 +0000

Kitsune ostro zabrało się za promocję siódmej części swojej flagowej składanki. W prezencie od labelu możecie za darmo ściągnąć nr 8, czyli autoKratz – „Always More” w remiksie Yuksek’a. Dodatkowo w specjalnym mini-miksie możecie przesłuchać fragmentów Maison 7. Spodziewajcie się dużej dawki miłości, radości, hedonizmu i młodych talentów, które niedługo będą na ustach wszystkich. Jednym z takich talentów jest niewątpliwie londyńskie, electropopowe trio Chew Lips (nr 12 na płycie), których teledysk do utworu „Solo” prezentujemy poniżej.

autoKratz – „Always More” (Yuksek remix)
Kitsune Maison 7 minimix

Tracklista Kitsune Maison 7:
01. Two Door Cinema Club – Something Good Can Work
02. We Have Band – Time After Time
03. Phoenix – Lisztomania (Classixx Version)
04. Crystal Fighters – Xtatic Truth
05. The Golden Filter – Favourite Things
06. La Roux – In For The Kill (Lifelike Remix)
07. Beni – Fringe Element (Short Like Me Edit)
08. AutoKratz – Always More (Yuksek Remix)
09. 80 Kidz – Miss Mars
10. James Yuill – This Sweet Love (Prins Thomas Sneaky Edit)
11. Men – Make It Reverse
12. Chew Lips – Solo
13. Chateau Marmont – Beagle
14. Heartsrevolution – Untitled
15. Delphic – Counterpoint (Delphic’ En Route Mix)
16. Encore – Untitled
17. Maybb – Touring In Ny (Short Tour Edit)
18. Renaissance Man – Rythym
19. Tanlines – Bejan