Julie Budet (1983) pochodzi z francuskiej Bretanii (dla dociekliwych: miejsce urodzenia to miasteczko Saint Brieuc) Od dzieciństwa otaczały ją dźwięki, jej ojciec François Budet był znanym w północno-wschodnim regionie muzykiem. Julie grała na pianinie i uczyła się aktorstwa. Na jednej z imprez w stylu marshmallow party poznała GrandMannera grzebiącego w elektronice od czasów zetknięcia się z bitami autorstwa Beastie Boys. Przypadkiem i dla zabawy zaśpiewała do jego podkładów. W efekcie połączenia demówek i jej szlachetnego na wpół rapowanego głosu zrodziło się wytrząsane elektro. Początkowo przyjęła pseudonim Yel, od feministycznego hasła You enjoy life, które po uwzględnieniu istenienia belgijskiej grupy rockowej o tej samej nazwie, przetworzyła na Yelle.
Karierę muzyczną rozpoczęłą ostrą piosenką Short Dick Cuizi w której pojechała po raperze z TTC. W tym utworze pomysłowo wykorzystany został fragment nagrania 20 Fingers Short Dick Man (w wersji ostatecznej: Je veux te voir). Twórczość duetu zdobyła ogromną popularność w serwisie myspace. Yelle otrzymała ogromną ilość rozmaitego sortu propozycji. W tym poważnie zainteresowała się nią wytwórnia Source (weterani sceny French Touch) i jeszcze w 2006 r. podpisała kontrakt. Pierwsze show miało miejsce w najmodniejszym miejscu stolicy Francji – Paris. Yelle odniosła pierwszy performerski sukces – cała publika śpiewała „Je veux te voir” które w następnych miesiącach stało się największym parkietowym przebojem aż po Nowy Jork.

W duecie z GrandMarnierem nagrała album Pop – Up wydany we wrześniu 2007 roku, a wcześniej ukazał się zapowiadający płytę singel – Je Veux Te Voir. Pod względem muzycznym w jej piosenkach czuć wyraźną nostalgię do lat 80 tych, ale na pewno nie czuć żalu w kastrujących, swobodnych tekstach. W swoim repertuarze ma cover A cause des Garcons, piosenki dedykowane małym biustom i historie o facetach i przyjaciołach. Porusza tematy miłości lesbijskiej i oddaje kult wibratorom.

Julie wydaje się być urodzona do występów na scenie. Lubiąca fluorescencyjne, wyraźne ciuszki szczupła brunetka o silnym charakterze prezentuje swoją to wszystko co dumnie nazywamy girl power.

W programie 3 BBC, w talk show Lilly Allen and Friends, wykonała A Cause da Garcons pokazała się też na rewii sztuk Last Song with Carson Daly, a na antenie NBC wykonała Ce Jeu. W marcu 2008 zostałą ogłoszona artystką tygodnia na MTV.

Gdyby zająć się karierą jej piosenek, to okazałaby się ona nie mniej nieprzebrana niż jej własna biografia. A cause des Garcons w wersji Riot in Belgium pojawiło się w grze komputerowej Need for Speed i UEFA Euro 2008. Cover ACDG trafił nawet na wybieg – pokaz letniej kolekcji Moschino 2008. Żeby tego nie było mało przebój wykorzystany został jeszcze w reklamie filmy telekomunikacyjnej Telus, a singiel Je veux te voir trafił do czwartego epizodu serialu Entourage. To jeszcze modowej historii nie koniec: Ce jeu trafiło na soundtracki do sklepów sieci Gap i H&M, a sama Yelle została twarzą marki Reebok w kampanii jednej z wielkiemiejskich serii butów dla kobiet.

Yelle zremiksowała Hot’n’ Cold Katy Perry. Dużym osiągnieciem w jej karierze była parodia rapu w duecie z Fatal Bazooka („Parle ŕ ma main” 2007). Pod koniec 2008 odbyła trasę koncertową z ośmiobitowcem Kap10Kurt po Ameryce Północnej. Nawet iTunes postawił na Yelle. W ramach drugiej serii apliakcji iTunes Foreign Language, mającej na celu poszerzać granice językowe słuchaczy wypuściło piosenki Robyn i Yelle w zamienionym repertuarze.

Obecnie Yelle mieszka w swoim rodzinnym regionie Côtes-d’Armor i pracuje nad nowym materiałem.

Net:
myspace.com/iloveyelle

Wybrana dyskografia:
Albumy:
Pop Up 2007

Single:
Ce Jeu 2008
A Cause Des Garcons 2007
Je Veux Te Voir 2006

Gościnnie:
Fatal Bazooka – T’As Vu 2007