Artysta kryjący się pod pseudonimem Vitalic twierdzi, że urodził się w 1973 na Ukrainie, a w 1989 (po upadku Muru Berlińskiego), wraz ze swoim wiernym psem o wdzięcznym imieniu „Mini Robot” wyemigrował do Niemiec, gdzie wspólnie oddawali się rozkoszom nigdy niekończących się imprez oraz męskiej prostytucji. W wywiadach udzielanych przez artystę można doszukać się jeszcze innych lewych informacji, jednak te, które się najczęściej powtarzają i są dodatkowo najczęściej potwierdzane, to takie, iż tak naprawdę nazywa się Pascal Arbez i wcale nie pochodzi z Ukrainy tylko z Francji, ale za to ma włoskie korzenie.

Pascal mówi otwarcie (a może znów żartuje), że nie potrafi wymienić swoich ulubionych kawałków z tytułu, a także, że nigdy nie kupował wielu płyt. Zapytany jednak o swoje inspiracje, wymienia takich klasyków jak: Daft Punk, Sparks, Crash Course In Science, Valerie Dore, Giorgio Moroder, The White Stripes, Fad Gadget…

Wczesne produkcje Pascala nagrywane w drugiej połowie lat 90 w przyjacielskiej wytwórni Citizen Records sygnowane były po prostu jego nazwiskiem – Arbez, czasem również można było go rozpoznać jako Dima czy Hustler Pornstar. W 2000 roku nagrywał już jako Vitalic.

Kluczowym elementem kariery była przyjaźń z niejakim Michelem Amato (znanym dzisiaj jako The Hacker), który w 2001 namowil Pascala na wysłanie jego najnowszego kawałka prosto do

Dj Hella.

Nie trzeba było długo czekać, aby singiel Poney EP położył cale International DeeJay Gigolo Records na kolanach, a znajdujący się na nim kawałek „La Rock 01” stal się stałym elementem setów takich artystów jak Richie Hawtin, Tiga, 2ManyDJs, Princess Superstar, czy nawet Aphex Twin! Ponadto często numer ten pojawiał się na wielu kompilacjach muzyki rockowej.

Pascal podczas tworzenia muzyki wykorzystuje program Brigitte – syntetyczne narzędzie do generowania wokali. Jak sam mówi: „ona zrobi wszystko co jej powiem”. Efekty tego narzędzia są zdumiewające, aż podejrzane, czy nie jest to kolejny wybryk francuza.

W 2002 roku pierwszy raz zdarzyło się Pascalowi pracować z „żywą wokalistką” co zaowocowało singlem „All You Can Eat”. Nowojorska piosenkarka Linda Lamb pojawiła się jeszcze później w numerze „Bells”, co może wskazywać na to, iż Pascal być może kiedyś przestanie wykorzystywać Brigitte. Tym niemniej, singiel „My Friend Dario” poprzedzający jego debiutancki album „OkCowboy” z 2005 nadal zawiera niesamowicie seksowny syntetyczny wokal śpiewający o nocnej przejażdżce z przyjacielem Dario. Tajemniczy Dario, to podobno „niegrzeczne” alterego samego Pascala, które ma skłonności do intensywnego imprezowania, wiecznej zabawy oraz prowadzaniu samochodu po pijaku.

Zresztą cały debiut OkCowboy niesie za sobą troszeczkę taki klimat. Pomimo, iż artysta zarzeka się, że wszystkie dźwięki z płyty są absolutnie syntetyczne, czuć na niej świeżość, energię rockową oraz pewną niewymuszoną naturalność. Liczne przesterowane ścieżki, niemalże hałaśliwe melodie, oraz potężny bit robią swoje – płyta w wielu kręgach uznawana jest za wręcz doskonalą…

Na początku 2007 roku Vitalic nagral w formie mixu drugą płytkę „This Is the Sound Of Citizen”, na której znajdują się numery artystow z pierwszej przyjacielskiej wytworni Pascala – Citizen.

Podczas pisania tej sylwetki, Vitalic występuje właśnie na wrocławskiej edycji festiwalu Creamfields (7.07.2007).

Net:
vitalic.org

Wybrana dyskografia:
2005 – OK Cowboy
2007 – This Is the Sound of Citizen