Nie wiem na ile trójmiejscy fani electroclashu żyją gdyńskim Festiwalem Szekspirowskim, który odbywa się w dniach 1-10 sierpnia. Ale myślę, że warto się zaiteresować.
W dniach 2-5 sierpnia w Teatrze Muzycznym będzie można uświadczyć Hamleta w wykonaniu The Wooster Group. Bardziej wtajemniczeni będą wiedzieć, że gościnnie występuje z nimi Casey Spooner. Tak też będzie i tym razem.

Szczegóły i możliwość zamówienia biletów tutaj.

A oto opis przedstawienia:
Ten spektakl będzie wydarzeniem tegorocznego Festiwalu. Na przykładzie tego porywającego i niepokojącego spektaklu widać, jak w tak wyeksploatowanym zjawisku pod hasłem „Hamlet” wybitni inscenizatorzy potrafią wciąż znaleźć coś pięknego i odkrywczego.

„Hamlet” w reżyserii Elizabeth LeCompte jest dziełem estetycznie niezwykle wyrafinowanym i odkrywczym. Jego podstawę tworzą dwa teksty: Szekspirowski dramat oraz sfilmowana wersja przestawienia „Hamleta” z 1964 roku w reżyserii Johna Gielguda, z RichardemBurtonem w roli głównej. Jest to spektakl, który wykorzystuje w szerokim wymiarze możliwości współczesnych mediów. Grającym na scenie aktorom towarzyszą ekrany, na których śledzimy bohaterów dawnych głośnych ekranizacji szekspirowskich, a także samych aktorów. Dochodzi do ekscytującego dialogu.
Spektakl prezentowany był z wielkim powodzeniem w Barcelonie, Atenach, Berlinie, Amsterdamie, Luksemburgu.

The Wooster Group to eksperymentalny zespół teatralny z siedzibą w Nowym Jorku założony i kierowany przez Elizabeth LeCompte. Grupa jest jednym z przedstawicieli amerykańskiego teatru alternatywnego, jednym z tych zespołów, które w drugiej połowie XX wieku próbowały wyrwać się spoza wpływów komercyjnego Broadwayu, a nawet poza kuratelę większych instytucji teatralnych, stając się zjawiskiem znanym dziś jako off-off-Broadway. Takie zespoły eksperymentowały z efektownymi teatralnymi obrazami, technikami teatru fizycznego, improwizacją, tekstem tworzonym przez aktorów i reżyserów.

The Wooster Group osiągnął międzynarodową sławę w latach osiemdziesiątych. Jest znany z „dekonstruowania” dobrze znanych tekstów i poddawaniu ich szczegółowej analizie. Jego spektakle są budowane na zasadzie montażu zestawionych ze sobą elementów: radykalnej reżyserii tekstów (zarówno współczesnych, jak i szeroko pojętej klasyki), znalezionych materiałów, fragmentów filmów, tańca i ruchu, z architektonicznym podejściem do scenografii teatralnej. Technologicznie wyrafinowane i sugestywne użycie dźwięku, filmu, nagrań wideo stało się inspiracją dla innych artystów, nie tylko w Ameryce, ale i na całym świecie. „Hamlet” to doskonały przykład Woosterowskiego wykorzystania mediów i techniki pracy
amerykańskiej grupy teatralnej.